Academisch Coïmbra en contemplatief intermezzo

Gisteren (11/9) naar Coïmbra gereden om de 'Biblioteca Joanina' te bezoeken.  Een teleurstelling amigos, want ik ben zelfs niet binnen geraakt.
Blijkbaar was ik niet de enige met bezoekvoornemens. Dus na 1/2 uur aanschuiven, kreeg ik te horen dat het volgende bezoekmoment om 17u40 was. Dit betekende dat ik 3 uren zou moeten wachten en een parkeerboete riskeerde.  Want een plaatsje vinden voor de auto in Coïmbra is een mirakel-event. Had ik er ééntje gevonden met een maximum parkeerduur van 2 uren en al een wandeling van 1/2 uur gemaakt voor ik bij de universiteit was.
Ik moest mij dus tevreden stellen met een combinatietiket voor  het koninklijk paleis, de kapel van Sint Michael en het wetenschappelijk museum.
Elf september is het begin van het academisch jaar en de verscheidene studentenverenigingen waren verzameld voor de universiteit om leden te werven :

Ledenwerving van de talloze studentenverenigingen

Studentes, in traditionele outfit, poseerden gewillig  voor de toeristen.  Ik dacht één selfie kan er dan ook nog wel bij.
Ik denk dat veel Japanse bezoekers daar een kaartje vol hebben geschoten.















De zaal waar de professoren van de verscheidene faculteiten hun intrede doen :

Er zat een mevrouw, bij het licht van een lamp, te werken.  Verder niemand. Een ietwat aliënerend tafereel.
















In de barokke kapel van Sint Michael moet je kloppen en dan gaat de deur langzaam open. De toeristen worden in kleine groepjes binnengelaten opdat ze optimaal zouden kunnen genieten van de rijk versierde kapel.  Een impressie :

Majestueus aanwezig is het barokke orgel (1737) met meer dan 2000 buizen. In principe was het orgel bedoeld voor een veel grotere kerk vandaar de disproportie.  Het wordt trouwens nog altijd gebruikt om concerten te geven.

Het centrale altaar met links de aartsengel Michael en God die alles overschouwt.

Ook het plafond is prachtig beschilderd

Een foto nemen is geen sinecure want de groepen, meestal met gids, eigenen zich veel plaats toe en reageren verontwaardigd als je je plaats neemt om een goede foto te nemen. Af en toe toch wel wat 'elbow fighting' dus






















Een auditorium ziet er, ook in Coïmbra, uit zoals ik mij herinner :

In het wetenschappelijk museum nog dit mooie stukje over licht en weerspiegeling :

Zo zien insecten dus Hubert.
















Als uitsmijter nog deze interpretatie van een Saotomaans kunstenaar :

O Pensador van Zemé Gracias, 1995

Of hoe je ' De Denker' van Rodin naar de kroon kan steken.

Morgen is rustdag en zal ik in dito attitude uitzoeken hoe ik met bus en trein van de camping in Lisboa kom. Want daar ontmoet ik Mirte en Christoph, die mij zullen gidsen door het rijke cultureel en culinair leven van de Portugese hoofdstad.

Nog namijmerend in de vallende duisternis zit ik te bedenken dat veel mensen verstoken blijven van wat ik mag en kan.  Toch iets om mijn hart te verwarmen.
Adios amigos até a próxima.