Lisboa en Sintra : warm welkom suikerspin

Vooreerst en vooral past hier een welgemeend en ontroerd dankwoord voor de hartelijke ontvangst door mijn beide weldoeners en gidsen Mirte en Christoph.

Obrigado amigos

Zij hebben mij de voorbije 3 dagen verwend en op sleeptouw genomen.  Ik had op hun appartement een eigen suite met airco ( o zo fijn als het 30°C en meer is !) en badkamer.

Onderstaand is een impressie van 3 dagen Lisboa en omstreken. Een aanrader amigos. Fijn, zoet en aangenaam als de warme pas gedraaide suikerspin op de kermis.

De eerste dag (vrijdag de 13de) was er een gids voorzien, Sara.  Zij gaf, met veel enthousiasme en drive, een rondleiding en visie op de historische ontwikkeling van Lisboa en bij uitbreiding van Portugal.

Sara in volle glorie tijdens een 2 uren durende uitleg over Lisboa.
Haar leitmotiv: "We Portugese can take a lot, until we snap."

Ze had mij ook (in een oogwenk) gebombardeerd tot haar assistent, omwille van mijn grootte en witte haar. Als iemand de groep verloor, konden ze naar mij uitkijken.
Mijn coupe doet het blijkbaar goed bij de Portugese dames.







Een aantal anecdotes uit haar betoog zijn bij mij blijven hangen.

Antonio Ribeiro Chiado een dichter die mondeling veel overleverde maar nooit iets publiceerde.  Een Jay Z, avant la lettre zeg maar.

Dit in tegenstelling tot Pessao (een Portugese Conscience), die enorm veel schreef en heel waarschijnlijk een Multiple Personality Disorder had. Al zijn 'persoonlijkheden' schreven en correspondeerden met elkaar.













Tijdens een aardbeving met daaropvolgende tsunami, werden grote delen van Lissabon vernietigd.  Dit zorgt er voor dat de stad, door de latere en nog steeds durende restauratie, een mengeling van jong en oud vertoont.
Tenslotte vermeld ik nog  Anjerrevolutie van 25 april 1974, waar de dictator (Salazar) werd afgezet en Portugal een democratische bestuursvorm aannam.
De Ponte de 25 Abril over de Taag vormt daarvan een mooi in memoriam.

Ponte de 25 abril

Tenslotte nog een waarschuwing aan alle toekomstige bezoekers van Lisboa voor de 'tourist-trap' bij uitstek : de Santa Justa lift.
Na 2 uren wachten en een belachelijk bedrag van € 5,5 kan je van de Baixa-  naar de Chiadobuurt : een daling of stijging van 45 meter opeen gepakt als sardines in een blikje. Het wordt voorgesteld als een belangrijke attractie. Alle gidsen verbonden aan de Free Tours waarschuwen voor deze oplichting.  Wij hebben dit evenement aan ons voorbij laten gaan.

De tweede dag (14/9) was een cultureel architectonisch en culinair musicaal feest.
Eerst een korte treinreis en dan één en al bewondering voor het Mosteiro dos Jeronimos :

Mosteiro dos Jeronimos

Binnenzicht Mosteiro


















Tweede doel van de dag : Padrão dos Descobrimentos met Hendrik de Zeevaarder :

En tenslotte, na een nog een stevige wandeling en een gelado : Torre de Belèm.

De Torre is een vuurtoren, een gevangenis, een telegraafkantoor, een verdedigingspost, enz. ... geweest. Functioneel gebruik dus van onze Portugezen.




Om de avond in schoonheid af te sluiten brachten we een bezoekje aan het fadorestaurant Solidó. Naast een zeer goede maaltijd kregen we een mooi fado-optreden geserveerd.  Het laatste echter pas bij het dessert en de koffie want er was geen plaats meer op de verdieping waar de fadozangeres en band optraden.

Het blijft een mooie ervaring waar weemoed en nostalgie -bijna als levensstijl - hoogtij vieren.















Het traktaat van de derde dag : Sintra.
Opnieuw een korte treinreis, waarbij we gelukkig werden geholpen door een geduldige conducteur, die ons de juiste halte aanwees.

Een stevige wandeling bracht ons bij het Palacio national de Sintra.

De 2 witte torens zijn gerestaureerde schouwen.

Zoals jullie kunnen zien, en dat geldt voor veel gebouwen hier in Portugal, duidelijk moorse invloeden.

















Als tweede wandeling op een hoogte van 480 meter : Castelo dos Mouros

Een mooi zicht vanaf het dorp en ook omgekeerd :

En we zij  er ook echt geweest.











Tenslotte nog een klim door bos en park omhoog naar 528 m hoogte voor het Palácio
Nationale da Pena, dat een beetje doet denken aan een disneykasteel en ook aan het Alhambra van Granada.

En tenslotte zijn we helemaal terug gewandeld naar het station.  Als wandeling en het maken van hoogtemeters kan dat wel tellen.

Ik heb 's avonds vluchtig gekeken naar het uitzicht vanaf het terras want Morpheus moest geen moeite doen :

Gisteren teruggekeerd naar Abobreiras en mijn caravanetje. Vandaag is rust- en blogdag.
Morgen gaat het waarschijnlijk richting Evora, dat moet ik nog even uitzoeken.

Dank voor jullie geduld beste volgers en weet mij te bloggen wat je wil zeggen.
Greetz Hubert